Om deze redenen hebben we vervolgens de mogelijkheden van een one-off verder onderzocht. Dit betekende het maken van een lijst met potentiële ontwerpers en werven. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan want er zijn aardig wat dilemma’s voor je tot een keuze kan komen:

• Te gebruiken materiaal: Woodcore, Foamcore, Aluminium?
• Casco laten bouwen en laten afbouwen met verschillende contractors of alles bij 1 werf?
• Nederlandse werf of naar lagelonen landen (met alle ricsico’s die daar bij horen)?
• Kwaliteit garanties
• Prijs
• Persoonlijk contact met ontwerper en bouwer
• Etc.

Keuze ontwerper
Uit een lijst van een 10-tal ontwerpers kwamen uiteindelijk 4 Nederlandse jachtarchitecten. Naast de gevestigde orde zijn er meerdere Nederlandse architecten actief die vernieuwend werken en denken.

De reden dat keuze op Simonis-Voogd gevallen is:

• Alles aan elk schip wordt doorgerekend
• De kennis en ervaring op het gebied van performance studies
• Elk ontwerp wordt in detail uitgewerkt. Dit is volgens mij essentieel om te komen tot goede afspraken met bouwers (en hier gaat nog al eens wat fout)
• Ervaring met liftkielen
• En foto’s van een casco waar ik meteen op viel

Hierom en om kosten te besparen zijn we uitgegaan van een bestaand ontwerp. Liftkiel, roer, tuigage, interieur, te gebruiken materiaal en dekplan zijn aangepast om zo uiteindelijk te komen tot ontwerpnummer 147.

Het ontwerp voldoet aan de normen van A.B.S. ( American bureau of shipping ) CE klasse A. De voornaamste kwaliteit garantie is echter het feit dat Maarten Voogd mee durft met de C.A.M.R. (Collin Archer Memorial Race) naar Noorwegen. Dan zit het ontwerp dus wel goed!

Keuze werf
Voor de bouw hebben we werven in Estland, Nieuw Zeeland, Turkije en Maleisië in overweging genomen. We durfden het echter niet aan om een casco elders te laten bouwen en het dan door derden te laten afbouwen. Er zijn op deze manier zeker kosten te besparen maar ik heb dan toch liever een schip van een meter korter en niet alle ellende die een dergelijk traject met zich mee kan brengen. Bovendien bleek het prijsverschil uiteindelijk wel mee te vallen. Als je zelf zin en tijd hebt om een casco af te bouwen zal deze overweging wellicht anders uitvallen. We zijn in dus Nederland terechtgekomen. Je kan er dan bovendien zelf bij blijven en de bouw van je droomschip moet je ook kunnen beleven.

Volgens ons betekent een project met verschillende contractors die met elkaar moeten samenwerken dat je een bouwbegeleider in dienst moet nemen. Bij problemen achteraf is het bovendien moeilijk te bepalen wie er verantwoordelijk is. Al met al geen vrolijk vooruitzicht...

Als je dan op zoek gaat naar een werf die een compleet schip bouwt, valt 80% van de kandidaten af. Na uitgebreid rond gekeken te hebben zijn we met Klaas Bood in zee gegaan.

De voornaamste redenen voor deze keus waren:

• Hij levert een compleet schip inclusief CE keur en 10 jaar garantie!
• Klaas heeft over elk stukje van een boot nagedacht, gedroomd en wakker gelegen en er vervolgens een mooie oplossing voor gevonden.
• De combinatie Simonis-Voogd / Klaas Bood zagen we wel zitten. Klaas zal van nature altijd op save gaan ("Liever een matje extra") terwijl Simonis/Voogd van nature eerder op het randje zal gaan zitten ("We hebben het toch uitgerekend?"). Bij elkaar een goede mix. Bovendien heeft Klaas al eerder een Simonis 36 gebouwd, ze kennen elkaar en kunnen goed met elkaar overweg (je moet er nog steeds wel bij blijven maar hoef je niet tussen te zitten).
• De boten van Klaas Bood die we hebben gezien zijn mooi afgewerkt. De ervaring met de woodcore bouw methode straalt er af.
• Gevoelsmatig staat de werf op doorbreken, hetgeen een grotere naamsbekendheid zal betekenen (dit geldt overigens ook voor Simonis-Voogd). Dit zal later een eventuele verkoopprijs gunstig beïnvloeden.
• De prijs klopte (volgens mij let Corine op de centjes).
• Last but not least: met de familie Bood kom ik er wel uit.

Het wordt dus uiteindelijk een gematigde romp (maar wel bloed mooi!) met een heftig tuig en dito onderwaterschip. Het schip wordt gebouwd volgens een conservatieve maar beproefde bouwmethode. Het lage gewicht komt daarbij uit het concept (woodcore romp, schuimcore dek en de composite kiel met een uit de Flevopolder opgegraven torpedo) en niet uit de constructie. En ontwerper en bouwer vormen een team waar we ook een borrel mee kunnen drinken.

Leuk is wel dat je aan het eind van deze zoektocht dus weer met een mix tussen enerzijds "rationeel proberen af te wegen" en anderzijds een flinke dosis "maar voelt het ook goed" uit komt. Het lijkt net werk...

Overweging voor de tuigage vindt u hier, die bij de zeilen vindt u hier...

Overweging voor elektronica en dekbeslag volgen nog.